Ads Top

Φέρτε πίσω τις Κυριακές τους…

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου γράφει για ΑΕΚ και ΠΑΟΚ και το πραξικόπημα που στήνεται μπροστά στα μάτια των τυφλωμένων για να γυρίσει το ποδόσφαιρο στην εποχή της σημαδεμένης τράπουλας…

Σπάει κοντέρ η γραφικότητα τον Μάρτιο στην χώρα. Με τόσα που έχουν συμβεί σε αυτές τις 30 μέρες, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ο μήνας της ηλιθιότητας. Συνειδητά το παρακολουθώ από μια γωνιά, και δεν ήταν λίγες οι φορές που αναρωτήθηκα γιατί ασχολούμαστε. Τι αμαρτίες δηλαδή πληρώνουμε, για να πρέπει να είμαστε μέρος ενός τέτοιου ποδοσφαίρου. Ωστόσο εδώ ισχύει και το ήθελες τα και παθές τα.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο είχε μια χρυσή ευκαιρία, ξεριζώνοντας το καρκίνωμα της πρώην Ε.Ο. (Συμμορία παιδιά, το λέει κι ο Άρειος Πάγος!) να κάνει βήματα μπροστά. Τα έκανε, όσο κι αν τρελαίνονται τα φερέφωνα. Κι αν δεν αποφάσιζαν να γκρεμίσουν μόνοι τους ό,τι έκτιζαν μεθοδικά, θα έμενε στην ιστορία ως το πρώτο πρωτάθλημα που παίχτηκε στα ίσα. Έβγαλαν μόνοι τους τα μάτια τους και τώρα λούζονται και όλο το έμεσμα που ξερνάνε τα στόματα όσων ποδοπάτησαν επί πτωμάτων, βίασαν συνειδήσεις, διέλυσαν το προϊόν.
Δύο μέρες πριν το ΠΑΟΚ-ΑΕΚ έγραφα ότι όποιος και να πάρει το πρωτάθλημα, θα το πάρει δίκαια, γιατί και οι δύο ομάδες έχουν πολύ μικρές διαφορές από πλευράς δυναμικότητας. Το παιχνίδι της Τούμπας επιβεβαίωσε πλήρως την άποψη μέχρι που ο βοηθός Ποντίκης θυμήθηκε ότι ήταν οφσάιντ τρέχοντας προς τη σέντρα…
Τελικά, ποιος είναι δίκαιος πρωταθλητής; Μα φυσικά ο… αιώνιος πρωταθλητής, ο 783 μόνος μου και 20 όλοι μαζί! Η ομάδα που επένδυσε και πέτυχε να χωρίσει την Ελλάδα ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ στα δύο. Ήταν ο μόνος στόχος που του είχε απομείνει. Τα κατάφερε και μπράβο του. Δεν υπάρχει άλλος οργανισμός τόσο επιτυχημένος ακριβώς σε αυτό που θέλει να πετύχει εκτός γηπέδου. 
Από την ώρα που έχασε τον έλεγχο της ΕΠΟ, ήταν το μοναδικό… πρωτάθλημα που μπορούσε να κατακτήσει. Το άλλο θα έπρεπε να κριθεί στο γήπεδο και πλέον δεν ήταν εκεί από τον Παπαχίντζιο μέχρι τον Παππά κι από τους δικαστές μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο της ΕΠΟ για να προστατεύσουν τις… ποδοσφαιρικές επενδύσεις εντός χόρτου.
Τι ήθελαν - και πέτυχαν - έστω την ύστατη ώρα; Τη μπαχαλοποίηση. Να σπάσουν το (εκτός γηπέδου) μπλοκ της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ. Μοιάζει, για την ώρα, σαν μια αόρατη δύναμη, όχι επιχειρηματική ή πολιτική, να έχει απλώσει δίχτυ προκειμένου να σπάσει αυτό το δίδυμο και είναι σε πολύ καλό δρόμο για να το πετύχει.
Το ποδόσφαιρο βρέθηκε στο κατώτατο σημείο από τον άκρατο φαταουλισμό του. Οι χορηγοί εξαφανίστηκαν, το προϊόν συνεθλίβη, το συνδρομητικό μείωσε την «αιμοδοσία» του, κανείς δεν ήθελε να συνδεθεί με κάτι που έμοιαζε σαν ξεκαθάρισμα λογαριασμών και λιγότερο σαν ένα πολύ, πολύ ανταγωνιστικό παιχνίδι. 
Αν οι συνεχιστές του επενδύουν στο «τίτλους με κάθε τρόπο», τότε προφανώς τσάμπα καίει η λάμπα και κακώς πιστέψαμε στα θαύματα. Πιστεύω όμως, μέχρι και την ύστατη ώρα, ότι η προσπάθεια των απέναντι να ξαναφέρουν το ποδόσφαιρο στα δικά τους μέτρα, στη λογική του «εμείς ή κανείς» θα τους συνετίσει όλους.
Όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο το διακύβευμα σήμερα είναι πολύ μεγαλύτερο από ένα πρωτάθλημα. Είναι η πιθανότητα να ξαναγυρίσουμε εκεί που ήμασταν. Σε μια τράπουλα σημαδεμένη, με όλους τους παίκτες γύρω από το τραπέζι να παρακολουθούν σαν χαζοί και ανήμποροι τις εξελίξεις.
Οι ανατινάξεις, οι ξυλοδαρμοί, οι απειλές, οι εκβιασμοί κατά σύμπτωση συνέβησαν όλα μαζί, τη στιγμή που το πρωτάθλημα έμπαινε στην τελική ευθεία, κι αυτή τη φορά το άλογο κούρσας δεν ήταν 15 μέτρα μπροστά όπως συνήθως. Κι έτσι υπήρχε αγωνία, σασπένς και όλα τα λάθη μετρούσαν διπλά. 
Πώς να το αντέξουν αυτό οι άνθρωποι που τέτοιο καιρό έψαχναν πώς θα στήσουν καλύτερα το επόμενο πρωτάθλημα και τώρα βρέθηκαν στη δυσχερή θέση να ζουν με αγωνία κάθε Κυριακή για το αποτέλεσμα; Η αποδόμηση της διοργάνωσης ήταν η βασική τους στόχευση και η… March Madness που επικράτησε στην Ελλάδα έδωσε την καλύτερη αφορμή για να ξεκινήσουν όσοι συγκάλυπταν για δυο δεκαετίες τη συγκεκριμένη κατάσταση, να βγάζουν τη γλώσσα ενθυμούμενοι το… οφσάιντ της Τούμπας και το οφσάιντ του Πανθεσσαλικού. Στοιχειοθετώντας έτσι το… χειρότερο πρωτάθλημα της σύγχρονης εποχής του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πάντα έτσι, πάντα έτσι θα είναι. Τα βρώμικα να μοιάζουν καθαρά και τα καθαρά βρώμικα.
Τους ΑΕΚτζήδες τους ενδιαφέρει ότι η ομάδα τους επιστρέφει μετά από 24 χρόνια στον θρόνο του πρωταθλητή. Δεν τους ενδιαφέρει το πώς. Τους ΠΑΟΚτσήδες δεν τους ενδιαφέρει ότι το έχασαν (άλλωστε είχαν χάσει και τα προηγούμενα 32) αλλά πώς το έχασαν. Οι Παναθηναϊκοί έχουν τον δικό τους πόνο και οι Ολυμπιακοί νοιάζονται μόνο για το πώς θα ξαναφέρουν πίσω τις Κυριακές τους. 
Η αποσταθεροποίηση ήταν η κεντρική ιδέα. Κι αυτή εκφράστηκε με το ΟΧΙ σε όλα, τις φραστικές επιθέσεις σε κυβερνητικά στελέχη, τα ντου στις ομιλίες υπουργών, για να έρθει στο φινάλε σαν κερασάκι η θέση που μοιράστηκε για ξένους σε όλους τους θεσμούς της ΕΠΟ και της ΚΕΔ. Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για το 100-0, ο στόχος είναι να τελειώνει το… παραμύθι της ισονομίας. 
Ήδη οι μυθιστορηματογράφοι έπιασαν δουλειά γράφοντας για πρόταση μομφής προς την ΕΠΟ από… αγνούς ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Τα κουκιά δεν τους βγαίνουν ούτε για να φτιάξουν σούπα, πόσο μάλλον πρόταση μομφής, και οι αγνοί άνθρωποι του ποδοσφαίρου είναι τα γνωστά ανδρείκελα που πλούτισαν για ιδιοτελείς σκοπούς στην πλάτη του Έλληνα φιλάθλου. Ωστόσο η δημοσιοποίηση τέτοιων προτάσεων είναι εξόχως σημαντική. Μπας και ξυπνήσουν αυτοί που πρέπει και αντιληφθούν ότι είναι σε εξέλιξη πραξικόπημα για να επιστρέψει η χούντα…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.