Θεσσαλονίκη

Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Χαλκιδική

13 Αυγούστου,0 Comments

Να ακούς low bap σαν να είναι η τελευταία μέρα του κόσμου.

Η Χαλκιδική είναι για τον Βορρά ό,τι η δάφνη για τη φακή. Μπορεί να μη σου αρέσει η φακή αλλά η δάφνη, όπως και να το κάνουμε, τη νοστιμεύει. Μια-δυο ώρες από τη Θεσσαλονίκη, ανάλογα με τον προορισμό, τα τρία «πόδια» της Χαλκιδικής θα είναι κάθε καλοκαίρι εκεί για να ξεπλύνουν τις αμαρτίες του χειμώνα. Εξάλλου, μόνη πατρίδα μας είναι τα παιδικά μας χρόνια. Σταχυολογούμε αναμνήσεις και κλισέ.

Το να κάνεις διακοπές στη Χαλκιδική σημαίνει

Να μπλέκεις στο μποτιλιάρισμα ήδη από την περιφερειακή οδό και το «Κόσμος».

Να αναζητάς εναλλακτικές διαδρομές μέσω χωριών και να μπλέκεις περισσότερο.

Να έχεις μπει σκαστός από τον φράχτη στο κάμπινγκ του ΑΠΘ στο Ποσείδι.
Φωτογραφία από το άρθρο του VICE «Θαλάσσια Σπορ και Μουσικά Beats στη Χαλκιδική»
Να έχεις χορέψει με τα κορίτσια στα κλαμπ της Καλλιθέας.

Να σταματάς για τυρόπιτα και καφέ (και μέλι) στη Νικήτη.

Να έχεις κάνει βαρκάδα στη Βουρβουρού και τον Διάπορο.

Να έχεις πάει μικρός με γονείς στο νησάκι της Αμμουλιανής κι απέναντι στο έρημο Γαιδουρονήσι.

Να γυρεύεις το καλύτερο δέντρο στον χίπικο β' τομέα στο Πλατανίτσι.

Να τρως με τον ξάδερφο Γιάννη ένα ταψί γεμιστά της γιαγιάς.

Να ακούς low bap σαν να είναι η τελευταία μέρα του κόσμου.

Να έχεις δει τον Αγγελάκα στον Αρμενιστή.

Να πας με οτοστόπ ως το Μανασού.

Να δοκιμάσεις ιταλικό παγωτό στη Σάρτη.

Να φας ψαράκι στο Πόρτο Κουφό.

Να κοιτάς από το Καλαμίτσι απέναντι προς το Άγιο Όρος νομίζοντας ότι ανάβουν φωτιές στην άμμο οι καλόγεροι και πως κάνουν σινιάλο.

Να πας με 50άρι μηχανάκι στον Μαρμαρά.

Να διαβάζεις κάθε σεζόν για το νησάκι που πωλείται δίπλα στη Χελών και να κρατάς ζωντανό τον θρύλο ότι θα μπουν διόδια κάπου στην Ποτίδαια.

Να έχεις χάσει φλερτ το βράδυ στην παραλία γύρω από τη φωτιά, επειδή δεν παίζεις κιθάρα και δεν τραγουδάς Σιδηρόπουλο.
Φωτογραφία: Αλέξανδρος Αβραμίδης
Να παρτάρεις στο Goa μέχρι να ξημερώσει και να βγουν οι αλογόμυγες.

Να δοκιμάσεις κατσικίσιο τυρί στη Συκιά.

Να μένεις τελευταίος τον Σεπτέμβρη στις Καβουρότρυπες.

Να πιεις νερό από τη βρύση στο πλατάνι στην Αρναία - κι έτσι μαγικά να σμίξεις με Αρνιώτισσα.

Να γνωρίζεις τουλάχιστον έναν Σέρβο.
Φωτογραφία: Θανάσης Τρομπούκης
Να ακούς στα καφενεία καλτ ιστορίες για «ινκόγκνιτο επίσκέψεις» Πούτιν ή Αμπράμοβιτς.

Να έχεις δει από κοντά τον θρυλικό Βερούτη στον Γύρο του Θανάτου στο πανηγύρι του Αγίου Μάμα.

Να διαβάζεις διηγήματα του Σκαμπαρδώνη με ήρωες μαραθώνιους κολυμβητές του Τορωναίου.

Να ακούς στην επιστροφή Ράδιο Θεσσαλονίκη.


πηγη:vice.com

You Might Also Like

0 σχόλια: