Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Ψάχνει τα κλεμμένα σε πρώην διοικήσεις και στελέχη η Εγνατία Οδός Α.Ε.

Του Κώστα Καντούρη

Το ποσό των 78 εκατομμυρίων ευρώ(!) διεκδικεί από είκοσι στελέχη και ανώτερους υπαλλήλους της η Εγνατία Οδός Α.Ε. ως αποζημίωση για το σκάνδαλο με τις υπερκοστολογήσεις-μαμούθ στην κατασκευή των σηράγγων της Δυτικής Μακεδονίας, το οποίο ήδη διερευνάται και από τον εισαγγελέα διαφθοράς. Η εταιρεία κατέθεσε αγωγή και στρέφεται σε βάρος διοικήσεων, συγκεκριμένων μελών διοικητικών συμβουλίων και μηχανικών που ενέκριναν τις συγκεκριμένες υπερβάσεις.
Στην αγωγή των 193 σελίδων που θα εξετάσει το πολυμελές πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης γίνεται εκτενής αναφορά σε όλο το σκάνδαλο, που ξεκίνησε να διερευνάται ύστερα από μήνυση που κατέθεσε η προηγούμενη διοίκηση της Εγνατίας Οδού Α.Ε. στον εισαγγελέα Διαφθοράς τον Ιανουάριο του 2016. Η εταιρεία διεκδικεί το τεράστιο ποσό καθώς αυτό θεωρεί ότι αντιστοιχεί στη ζημία που προκλήθηκε στο δημόσιο με τις υπερκοστολογήσεις στην κατασκευή των σηράγγων στη Δυτική Μακεδονία.
Τα πρόσωπα που έχουν στοχοποιηθεί ως υπεύθυνοι του σκανδάλου από τις τελευταίες διοικήσεις της Εγνατίας που κινούν και τις δικαστικές διαδικασίες είναι οι πρόεδροι και οι διευθύνοντες σύμβουλοι αλλά και μέλη του διοικητικού συμβουλίου του 2009 και 2013, που έλαβαν συγκεκριμένες αποφάσεις με τις οποίες εγκρίθηκαν τα επιπλέον χρήματα στην ανάδοχο εταιρεία ΑΤΤΙΚΑΤ, με την οποία η Εγνατία βρίσκεται σε δικαστική αντιπαράθεση για τις υπερκοστολογήσεις. Ακόμη η αποζημίωση διεκδικείται και από υπαλλήλους, μηχανικούς και νομικούς, οι οποίοι κατηγορούνται από την εταιρεία ότι συνέβαλαν με υπογραφές τους σε κρίσιμα έγγραφα αλλά και τη στάση τους, για να παρουσιαστεί το έργο ότι είχε επιπλέον εργασίες, άρα και κόστος.
Ήδη αντίγραφα της αγωγής έχουν επιδοθεί στους είκοσι εναγόμενους από την Εγνατία Οδό Α.Ε. για τις δύο κρίσιμες συμβάσεις που αφορούν τις σήραγγες της Δυτικής Μακεδονίας και για τις οποίες οι οικονομικές διαφορές έχουν ήδη απασχολήσει και τα εφετεία Κοζάνης και Λάρισας αναφορικά με τις εγγυητικές επιστολές της εργολήπτριας εταιρείας. Πληροφορίες αναφέρουν πως μέλη των διοικήσεων υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί να είχαν γνώση των στοιχείων του έργου, αλλά ακολούθησαν τις εισηγήσεις των υπηρεσιακών παραγόντων.
Παράλληλα υποστηρίζουν ότι εκείνη την περίοδο ασκούνταν πίεση από την κυβέρνηση για επίσπευση των εργασιών, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος απένταξης του έργου από ευρωπαϊκά προγράμματα.

Οι σήραγγες που άλλαξαν

Το πρόβλημα με τις σήραγγες της Εγνατίας οδού εντοπίστηκε με την αλλαγή των διοικήσεων και ήδη από το καλοκαίρι του 2015 η τότε διοίκηση άρχισε να ξεσκονίζει τις συμβάσεις και όσα καταβλήθηκαν σε αναδόχους. Σύμφωνα με τη μήνυση της εταιρείας αλλά και το πόρισμα της Αρχής Καταπολέμησης της Διαφθοράς του υπουργείου Δικαιοσύνης σήραγγες που προϋπολογίστηκαν και κατασκευάστηκαν ως συγκεκριμένης κατηγορίας πληρώθηκαν ως άλλης κατηγορίας. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν οι μηνυτές και πλέον ενάγοντες από την πλευρά της εταιρείας η αλλαγή της κατηγορίας έγινε μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής, που ασφαλώς είναι τεχνικά αδύνατο, μόνο για να ζημιωθεί το δημόσιο και κάποιοι να κερδίσουν χρήματα από τις υπερβάσεις.
“Η αγωγή αφορά την κατασκευή συγκεκριμένων τμημάτων της Εγνατίας οδού στους νομούς Λάρισας (σύμβαση 1096) και Κοζάνης (σύμβαση 1097) και εξοφλήθηκαν ολοσχερώς, πλην όμως (δυστυχώς εκ των υστέρων) διαπιστώσαμε και επαληθεύσαμε ότι η Αττικάτ εξοφλήθηκε τεράστια ποσά διά χρημάτων του ελληνικού δημοσίου, για εργασίες τις οποίες δεν εξετέλεσε πλην όμως εξοφλήθηκε γι’ αυτές, άλλοτε βάσει εικονικών εγγράφων και άλλοτε βάσει ανυπόγραφων εγγράφων”, σημειώνεται στην αρχή της αγωγής που κατατέθηκε στο πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.
“Για τις παραπάνω εργασίες και υλικά δεν βρέθηκαν σχετικά υπογεγραμμένα, από τους αρμόδιους της διευθύνουσας υπηρεσίας, πρωτογενή στοιχεία (καταμετρητικά ή επιμετρητικά φύλλα) αλλά ούτε οι προβλεπόμενες από το νόμο ‘υποχρεωτικές έγγραφες εντολές της διευθύνουσας υπηρεσίας’ ή εγγραφές στο ημερολόγιο του έργου, οι οποίες να τεκμηριώνουν την τοποθέτηση ποσότητας αυτού του άρθρου”, είναι το χαρακτηριστικό απόσπασμα του εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, που περιλαμβάνεται στην αγωγή και με το οποίο αποκαλύπτεται τι ακριβώς συνέβαινε.
Στην αγωγή γίνεται ανάλυση του τρόπου κατασκευής των σηράγγων -μέτρο προς μέτρο με παράλληλο “οπλισμό”- και έτσι καταρρίπτεται ο ισχυρισμός των ελεγχόμενων και ποινικά πως η κατηγορία κατασκευής της σήραγγας, επομένως ο βαθμός “οπλισμού” της και η ενίσχυσή της σε υλικά έγιναν αργότερα. “Είναι τεχνικώς αδύνατο και απολύτως παράλογο να ισχυριστεί ότι μία ήδη διανοιχθείσα σήραγγα (δηλαδή ενισχυμένη, καλουπωμένη και σκυροδετημένη) σύμφωνα με τις προδιαγραφές μίας οποιασδήποτε κατασκευαστικής κατηγορίας μπορεί να καταρρεύσει και έτσι να επανεξορυχθεί – διανοιχθεί είτε να ανασκευαστεί μετά τη διάνοιξή της και έτσι να μεταπηδήσει σε μία άλλη κατηγορία ‘βαρύτερη’, άρα ακριβότερη, μετά την ολοκλήρωση της σκυροδέτησής της”, υποστηρίζεται στην αγωγή.
Η πλευρά των κατασκευαστών ισχυρίζεται, όπως αποκαλύφτηκε σε δίκη που έγινε στο πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, ότι οι σήραγγες που άλλαξαν κατηγορία κατέρρευσαν λόγω του σαθρού εδάφους. Ωστόσο ο αντίλογος της Εγνατίας Οδού Α.Ε. είναι πως αυτή η κατάρρευση όχι απλώς δεν καταγράφηκε σε κανένα βιβλίο εργασιών, αλλά δεν έγινε αντιληπτή από κανέναν.
“Αφού λοιπόν δεκάδες μηχανικοί κατά τις φάσεις διάνοιξης και κατασκευής των σηράγγων βεβαιώνουν στα ‘ημερήσια φύλλα’ του ημερολογίου έργου, ενυπογράφως και σε καθημερινή βάση, ότι λόγου χάριν διανοίχτηκαν τρία ή τέσσερα μέτρα ημερησίως μίας συγκεκριμένης κατηγορίας, είναι απολύτως αδύνατον, τεχνικώς και λογικώς, οι σήραγγες να αλλάζουν κατηγορίες σε ακριβότερες εκ των υστέρων”, σημειώνεται στην αναφορά που κατατέθηκε στον εισαγγελέα για την κατασκευαστική πορεία του έργου.

Τα δικαστήρια που ξετύλιξαν το κουβάρι

Η ιστορία των υπερκοστολογήσεων στην κατασκευή των σηράγγων άρχισε να διερευνάται όταν η κατασκευάστρια εταιρεία Αττικάτ προσέφυγε στο εφετείο Κοζάνης για να διεκδικήσει -τυπικά- το υπόλοιπο των χρημάτων του έργου, παρότι το ποσό είχε εισπραχθεί. Αυτό έγινε επειδή το έργο του αυτοκινητόδρομου στα συγκεκριμένα σημεία δεν είχε παραληφθεί οριστικά λόγω των αλλαγών στις κατηγορίες και οι τράπεζες είχαν δεσμευμένα ποσά της Αττικάτ, περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ, από τις εγγυητικές επιστολές του έργου.
“Η Επιτροπή Προσωρινής Παραλαβής που διαπίστωσε την έλλειψη τελικής αξιολόγησης του προβλήματος σκυροδέτησης βάθρων γέφυρας σύμφωνα με αυτά που αναφέρονται στο πρωτόκολλο και με δεδομένη τη σημασία της συγκεκριμένης κατασκευής, θα έπρεπε να ζητήσει από την προϊσταμένη αρχή τη διακοπή της διαδικασίας και την αναβολή της παραλαβής, προκειμένου να υποβληθούν όλα τα απαραίτητα στοιχεία αξιολόγησης του προβλήματος. Παρά τις συγκεκριμένες παρατηρήσεις της Επιτροπής η προϊσταμένη αρχή προχώρησε στην έγκριση του πρωτοκόλλου, αναλαμβάνοντας την ευθύνη αποκατάστασης των πλημμελειών και ειδικότερα περιβαλλοντικών θεμάτων που πιθανώς εκκρεμεί μέχρι σήμερα”, σημειώνεται στο πόρισμα της Αρχής για τη διαδικασία παραλαβής.
Στη δίκη που επρόκειτο να γίνει η τότε διοίκηση παρατηρεί, όπως τουλάχιστον περιγράφεται και στη μήνυση και σε άλλα έγγραφα για την υπόθεση, ότι η νομική υπηρεσία ζήτησε να αναβληθεί το δικαστήριο με την αιτιολογία ότι δεν είναι έτοιμη, ενώ παλιότερα είχε ειπωθεί, πάντα σύμφωνα με τη μήνυση, πως είναι “μία χαμένη υπόθεση για την Εγνατία”. Τότε η διοίκηση αποφασίζει να αναθέσει την υπόθεση σε εξωτερικό συνεργάτη, ο οποίος παρίσταται στο εφετείο της Κοζάνης και η υπόθεση κρίνεται υπέρ της Εγνατίας.
Μάλιστα η απόφαση του δικαστηρίου είναι κόλαφος για τα όσα συνέβησαν με την κατασκευή των σηράγγων στη Δυτική Μακεδονία.

Τα διπλά ημερολόγια

Τήρηση διπλών ημερολογίων, ανυπόγραφες επιμετρήσεις και πρωτόκολλα παραλαβής εργασιών, εγκρίσεις πινάκων για καταβολή επιπλέον ποσών μόνο από την πλευρά της κατασκευάστριας εταιρείας και αλλαγές στις κατηγορίες των έργων, αφού αυτά εκτελέστηκαν, είναι μερικά από τα στοιχεία που περιγράφονται στις αποφάσεις των δύο δικαστηρίων, με τις οποίες απορρίφτηκαν οι προσφυγές της εταιρείας Αττικάτ Α.Ε. εναντίον της Εγνατίας Οδού Α.Ε. Οι αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων σε Δυτική Μακεδονία και Θεσσαλία μνημονεύονται στην αγωγή που κατατέθηκε, καθώς αποτελούν την πρώτη δικαστική παραδοχή του σκανδάλου με την κατασκευή των σηράγγων.
“Η επιμέτρηση δεν είναι υπογεγραμμένη από κανένα αρμόδιο της υπηρεσίας και φέρει υπογραφή αποκλειστικά του αναδόχου. Ανάλογες ελλείψεις υπάρχουν και σε αντίστοιχα πρωτόκολλα παραλαβής εργασιών”, σημειώνεται σε ένα σημείο της μίας δικαστικής απόφασης, αποκαλύπτοντας την ευκολία καταβολής δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
“Από τις καταχωρημένες εντολές στο ημερολόγιο του έργου της εταιρείας, οι οποίες δεν τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα, προέκυπτε ότι τα πραγματικά μήκη εφαρμογής των κατασκευαστικών προδιαγραφών ήταν άλλα από τις εντολές, καθώς και από τα χειρόγραφα ημερολόγια του έργου προέκυψε ότι οι κατασκευαστικές προδιαγραφές των σηράγγων ανήκαν στην ίδια κατηγορία. Ωστόσο σε αντίστοιχες επιμετρήσεις και πληρωμές οι ίδιες εργασίες βεβαιώθηκαν και πληρώθηκαν με άλλη κατηγορία με πολύ αυξημένες τιμές”, υπογραμμίζεται στην απόφαση, αποκαλύπτοντας όλη τη διάσταση των εικονικών κατασκευών, κατά την εταιρεία.
Χαρακτηριστικό είναι πως σε ένα σημείο της γίνεται λόγος μέχρι και για “φερόμενες εκτελεσθείσες εργασίες που ορθώς περικόπηκαν” με τη σύνταξη του αρνητικού ανακεφαλαιωτικού πίνακα εργασιών.


synoranews
synoranews

Το blog Synoranews αναδημοσιεύει δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά και στις οποίες αναφέρεται η πηγή της

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου