Ads Top

Θεολόγος μηνύει τον κληρικό με το κάστανο του Αγίου Παϊσίου


Ο θεολόγος Παναγιώτης Ανδριόπουλος που μήνυσε τον κληρικό ο οποίος εξέθεσε το κάστανο του Αγίου Παϊσίου σε προσκύνημα, μιλάει στο Liberal για τις αιτίες που τον εξώθησαν στη μήνυση και την στάση των αξιοπρεπών πιστών απέναντι σε τέτοια φαινόμενα.
Στο Liberal, ο φιλελευθερισμός είναι πολιτική και πολιτισμός. Ελεύθερη επικοινωνία και προσήλωση στα ανθρώπινα δικαιώματα, μέρος των οποίων είναι ασφαλώς και η αυτοδιάθεση των ανθρώπων στη θρησκευτική πίστη. Δεν έχει σημασία αν κάποιος φιλελεύθερος βρίσκεται σε απόσταση από την Εκκλησία αλλά το πόσο σέβεται την αξιοπρεπή διάθεση των πολιτών να διεκδικούν τον αυτοσεβασμό, μέσα στους κόλπους της.
Επομένως, ως μέσο, είμαστε υποχρεωμένοι να συμπαρασταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις, σε όποιον υπερασπίζεται την πνευματικότητα της θρησκείας του, προτάσσοντας πάντα, τη λογική και την ελευθερία του ατόμου.
Ο θεολόγος Παναγιώτης Ανδριόπουλος ήταν ουσιαστικά ο μόνος που αντέδρασε δυναμικά, μετά το «προσκύνημα» ενός κάστανου… σε εκκλησία του Αγρινίου. Είναι εξαιρετικά λυπηρό το ότι ούτε η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε κάποια ανακοίνωση ούτε και κάποιος άλλος ιεράρχης έσπευσε να καταδικάσει χωρίς περιστροφές, την «ευφυή» κίνηση του κληρικού ο οποίος εμπνεύστηκε να εκθέσει το κάστανο του Παϊσίου ως «φετίχ» για τους ενορίτες του…
Ο κ. Ανδριόπουλος μήνυσε τον κληρικό Κωνσταντίνο Καντάνη και η Μητρόπολη Αιτωλοκαρνανίας σύρθηκε στο να εκδώσει μία καταδικαστική ανακοίνωση για το γεγονός
Διαβάστε τη σχετική ανακοίνωση:
Την παραμονή της 12ης Ιουλίου 2017, επί τη μνήμη του συγχρόνου μας Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, πραγματοποιήθηκαν Ιερές Ακολουθίες και Αγρυπνίες σε πολλούς Ιερούς Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Ιερά Αγρυπνία έγινε και στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Αγρινίου, στο παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου – όπου ο τόπος μαρτυρίου του.
Η Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας, με θλίψη και πόνο παρακολουθεί την αναστάτωση και αναταραχή των πιστών, που προέκυψε από το γεγονός της παρουσίας αντικειμένου ευλογίας από τον Όσιο Παΐσιο, ως λανθασμένης εκθέσεως αυτού προς προσκύνηση των πιστών.
Με πολλή αγάπη και κατανόηση αφουγκράζεται τις διαμαρτυρίες του πιστού λαού, ο οποίος ευρισκόμενος σε σύγχυση, δικαιολογημένα ανησυχεί.
Πολλές φορές η αγάπη και ο σεβασμός για τους Αγίους μας, οδηγεί σε υπερβάλλοντα σεβασμό των αντικειμένων τους, τα οποία σίγουρα αποτελούν ιδιαίτερη προσωπική ευλογία, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν εξισώνονται με τα Ιερά Λείψανα και τις θαυματουργές Εικόνες, που αντίστοιχα είναι ή τμήματα από το ίδιο το σώμα των Αγίων μας ή εικονίζουν το ιερό τους πρόσωπο.
Ευχόμαστε, όλοι να παραμένουμε πιστοί στην Δογματική Διδασκαλία της Αγίας μας Εκκλησίας, η οποία ακόμη και για τις Ιερές Εικόνες των Αγίων διδάσκει ότι αποτελούν το αισθητό μέσο ανάμεσα στους πιστούς και στο πρωτότυπο, το οποίο είναι αθέατο γι΄ αυτούς. «Άλλο γαρ εστί εικών και άλλο το εικονιζόμενον», λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Η Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας, έχοντας μεγάλη εκτίμηση, ευλάβεια και σεβασμό στην τιμή των Αγίων και τα Ιερά Λείψανά τους, διαχωρίζει απ’ αυτά, ως οφείλει, την κάθε ευλογία που προέρχεται από εκείνους ως ένα σημαντικότατο εποπτικό μέσο πνευματικής διδασκαλίας, όπως ο Μέγας Βασίλειος αποφαίνεται για τις Εικόνες: «α γαρ ο λόγος της ιστορίας δι' ακοής παρίστησι, ταύτα γραφική σιωπώσα δια μιμήσεως δείκνυσι».

Συνέντευξη στον Ανδρέα Ζαμπούκα

Κύριε Ανδριόπουλε, πληθαίνουν συνεχώς τα φαινόμενα ευτελισμού πολλών συμβόλων της Εκκλησίας. Θα περίμενε κανείς έναν εκσυγχρονισμό του «ορθόδοξου βιώματος», αντί για πισωγύρισμα στο παρελθόν. Που το αποδίδετε;
Η ορθόδοξη πίστη είναι υπόθεση των λογικών ανθρώπων. Το λογικό και το αυτεξούσιο συνιστούν αυτό που λέμε στην θεολογία το «κατ’ εικόνα». Άρα, ο άνθρωπος πιστεύοντας στον Θεό δεν απεμπολεί τη λογική του, απλώς δεν την θεοποιεί. Σήμερα, παρατηρούμε φαινόμενα στην Ορθόδοξη Εκκλησία που έχουν μια μαγική χροιά (όπως η ατέρμονη περιφορά λειψάνων και εικόνων, η προσκύνηση «κειμηλίων» όπως παντόφλας ή καστάνων κ.α.), γεγονός που ακυρώνει το αυτεξούσιο, αφού ο άνθρωπος μεταθέτει την ευθύνη των πράξεών του στο κάθε «ιερό» αντικείμενο. Ειδικά με την οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, έχουν αναδυθεί στην ελληνική κοινωνία φαινόμενα σκοταδισμού, εθνικισμού και «προφητειών» που αναμένουν την …εκπλήρωσή τους, τα οποία, φαινόμενα, δυστυχώς συντηρεί με τον τρόπο της και η Εκκλησία. Ο αεί εκσυγχρονισμός της Εκκλησίας, είναι ο επαναπροσδιορισμός σε κάθε εποχή της ελευθερίας και της ευθύνης. Όσο αυτό δεν συμβαίνει, η πίστη θα εμφανίζεται σοβαρά αλλοιωμένη.
Eίναι απορίας άξιον γιατί κανείς από την επίσημη Εκκλησία δεν αντιδρά και δεν τοποθετείται κάθε φορά που συμβαίνουν τέτοιου είδους φαιδρότητες, όπως το προσκύνημα ενός κάστανου. Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν ιεράρχες που εξεγείρονται μπροστά σε τέτοια γεγονότα. Γιατί δε εμφανίζονται πουθενά;
Στην επίσημη Εκκλησία τα πράγματα είναι όπως στην πολιτική, δυστυχώς. Θυμηθείτε τα αντίστοιχα: ανακολουθίες, αγώνας για επίτευξη ισορροπιών, ωχαδερφισμός, προσωπικές φιλοδοξίες κ.ο.κ. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι ιερείς και αρχιερείς δεν είναι εξωγήινοι. Είναι μέλη και προϊόντα αυτής της κοινωνίας που ζούμε. Άρα, ό,τι παθογένειες συναντούμε στην Πολιτεία, συναντούμε και στην Εκκλησία.
Είστε ο μοναδικός άνθρωπος στην Ελλάδα, σχετικός με ζητήματα θρησκείας, που παίρνει τη γενναία απόφαση να μηνύσει κάποιον γιατί προσβάλει την πίστη του. Αναρωτιέμαι κ. Ανδριόπουλε, αν οι Έλληνες είναι κατ΄ουσίαν καλοί Χριστιανοί ή αν, υποσυνείδητα, το θρήσκευμα – με τα τελετουργικά του – αποτελεί απλά, ένα καταφύγιο κοινωνικής αναγνώρισης…
Θεωρώ, φυσικά, ότι κάνω το αυτονόητο και όχι κάτι το εξαιρετικό. Νομίζω ότι δεν πρέπει να αφήσουμε την πίστη στα χέρια ανθρώπων οι οποίοι την ανάγουν σε μαγεία και την δυσφημούν στον σύγχρονο κόσμο. Επίσης, η απόλυτη ταύτιση της Εκκλησίας με την έννοια του έθνους, είναι ο μεγάλος πειρασμός για την Ορθόδοξη Εκκλησία στις μέρες μας. Πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους μας τα όσα σημειώνονται σε ένα αρχαίο κείμενο της Εκκλησίας για την στάση των χριστιανών:  «Οι Χριστιανοί δεν ξεχωρίζουν από τους άλλους ανθρώπους στην γλώσσα ομιλίας, ούτε στις συνήθειες. Ούτε κατοικούν σε δικές τους ξεχωριστές πόλεις, ούτε χρησιμοποιούν κάποια γλωσσική διάλεκτο διαφορετική, ούτε ζουν με «περίεργο» τρόπο! Μετέχουν σε όλα τα κοινά ως πολίτες και υπομένουν τα πάντα, όμως σαν να ήσαν ξένοι. Γήινοι άνθρωποι είναι αλλά δεν ζουν με ζωώδη τρόπο. Υπακούουν στους κρατικούς νόμους αλλά με τον τρόπο ζωής τους ξεπερνούν τους νόμους.»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.