Top Social

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Χάσαμε!


Γράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης.

Τα γεγονότα της Λεωφόρου επιβεβαιώνουν την πλήρη και συντριπτική ήττα όσων πάλευαν για την αληθινή εξυγίανση και πίστεψαν σε ένα διαφορετικό ποδόσφαιρο. 
Χάσαμε. Με κάτω τα χέρια. Όσοι πάλεψαν για το γκρέμισμα της εγκληματικής οργάνωσης, με την ελπίδα ότι θα δουν διαφορετικό ποδόσφαιρο από εκείνο που παρακολουθούσαν τα τελευταία είκοσι χρόνια, έχουν υποστεί τον τελευταίο μήνα μια ανεπανάληπτη πανωλεθρία. Ας το πούμε τουλάχιστον απερίφραστα. Παιδιά, χάσαμε.
Χάσαμε διότι θεωρήσαμε ότι αρκεί να αποβληθούν από τον χώρο οι παράγοντες που σύστησαν την εγκληματική οργάνωση ή έγιναν πρόθυμα πιόνια του διεφθαρμένου συστήματος για να έρθει η εξυγίανση. Και δεν είδαμε ή δεν θέλαμε να δούμε ότι το πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο.
Το πρόβλημα είναι ότι άνθρωποι που πληρώνονται για δημοσιογράφοι αναλώνονται σε αναλύσεις για το αν το κουτάκι ήταν γεμάτο ή άδειο κι αν η πληγή του Ίβιτς στο κεφάλι υπήρξε προϊόν photoshop (!!!). Και αρθρογραφούν χωρίζοντας τον κόσμο σε «άνδρες» (οι Παναθηναϊκοί που δεν θα έκαναν ποτέ θέατρο για να πάρουν παιχνίδι στα χαρτιά και είναι πάντα έντιμοι και αδικημένοι) και –προφανώς- γκέι (οι ΠΑΟΚτσήδες ή «γαύροι του Βορρά» που έκαναν θέατρο για να πάρουν το ματς στα χαρτιά, γεμίζοντας τα μυαλά όσων τους διαβάζουν με μίσος και δηλητήριο. Οπτική Ηλία Κασιδιάρη, βαθιά φασιστική και άκρως επικίνδυνη, η οποία διαχέεται ενυπογράφως σε όλα τα μεγάλα αθλητικά σάιτ.
Το πρόβλημα είναι ότι η πλειονότητα όσων έχουν απομείνει να ασχολούνται με το ελληνικό πρωτάθλημα έχει χάσει κάθε επαφή με την λογική, αντιλαμβάνεται την αλήθεια μόνο μέσα από οπαδικό πρίσμα και θεωρεί την ασχήμια των ελληνικών γηπέδων – ακόμα κι εκείνων όπου δεν συμβαίνουν επεισόδια – ως κάτι κανονικό, ενιότε και ως «μαγική ατμόσφαιρα».
Το πρόβλημα είναι ότι θεωρούμε όσα βλέπουμε στα γήπεδα του εξωτερικού ως κάτι εξωτικό, με την λογική του cart postal, μακρινό και ανέφικτο. Και το δικό μας το χάλι ως κάτι αναπόφευκτο.
Το πρόβλημα είναι έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε στρεβλά, σχεδόν σε κάθε τομέα της ζωής, τόσο ώστε μας μοιάζει φυσιολογική η συζήτηση αν το κουτάκι της μπύρας ήταν άδειο!

Δεν είναι. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ! Είναι γελοία και θλιβερή! 

Φυσιολογική είναι πράγματι η συζήτηση που έχει ξεκινήσει περί ηθικών αυτουργών και ατιμωρησίας άλλων ομάδων – αρκεί να μην την χρησιμοποιούμε ως άλλοθι για μην τιμωρηθεί και η δική μας.
Φυσιολογική είναι η συζήτηση που ΔΕΝ γίνεται γιατί δεν έχει βρεθεί ο φυσικός αυτουργός. Φυσιολογική και καίρια είναι η συζήτηση γιατί δεν τον έπιασαν αμέσως οι διπλανοί του, για να τον δώσουν στην αστυνομία (όχι ρε Κεφαλογιάννη, εμείς δεν κάνουμε τέτοια πράγματα, τι είμαστε λακέδες των μπάτσων; ).
Επίσης δεν γίνεται. Ο λόγος που δεν γίνεται είναι τελικά και ο βασικός λόγος που χάσαμε: Όσο εμείς εστιάζαμε στην εγκληματική οργάνωση, ο κόσμος στα ελληνικά γήπεδα, βρίσκοντας άλλοθι στην διαφθορά και με τις πλάτες μιας ολόκληρης κοινωνίας που θεωρεί την παραβατικότητα περίπου cool, έμαθε να πιστεύει ότι δεν τρέχει και τίποτα να πετάξει κάποιος ένα κουτί μπύρας στο κεφάλι του αντιπάλου προπονητή. Πολλοί δημοσιογράφοι πιστεύουν το ίδιο. Πολλοί παράγοντες επίσης. Ακόμα και ποδοσφαιριστές το πιστεύουν. Η εξαίρεση, το παράλογο, το φριχτό, έγιναν κανόνας και «σιγά μωρέ, πώς κάνετε έτσι για ένα τόσο δα κουτάκι».

«Έχει περάσει και χειρότερα» όπως είπε ο Νίκος Λυμπερόπουλος για τον πρώην συμπαίκτη του Βλάνταν Ίβιτς. 

Το ακούς από το στόμα ενός κατά κοινή ομολογία σοβαρού παιδιού. Και το καταλαβαίνεις. Δεν χάσαμε απλώς. Χάσαμε κατά κράτος!


πηγη:sdna.gr
Be First to Post Comment !
Δημοσίευση σχολίου