Ads Top

Τα τραπεζάκια του κυρ Γιάννη

Ο νυν δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν μας έχει συνηθίσει σε άρθρα στον ημερήσιο Τύπο. Γνωρίζει, ότι σήμερα οι εφημερίδες έχουν λίγους αναγνώστες, ενώ ακόμη λιγότεροι διαβάζουν ένα ολοσέλιδο άρθρο. Πολύ περισσότερο, ο Γιάννης Μπουτάρης απέδειξε στο παρελθόν, ότι γνωρίζει να πρωταγωνιστεί στην εποχή της ατάκας. Η διαχείριση του ελάχιστου τηλεοπτικού χρόνου δεν συνάδει με αναλύσεις και συζητήσεις ουσίας. Αντίστοιχα, “κουμπώνει” μια χαρά με χαριτωμένες φατσούλες που επιδίδονται σε λεκτικά πυροτεχνήματα. Όταν μάλιστα, η εκφορά του δημόσιου λόγου δεν συνάδει με την ηλικία ή το αξίωμα του ομιλούντος ενίοτε γίνεται “είδηση”, καθόσον προκαλεί είτε το γέλωτα, είτε τον κλαυσιγέλωτα. Τέτοια παραδείγματα έχουμε πάμπολλα σε μια χώρα παράδοξης τηλεοπτικής αισθητικής και ο κυρ Γιάννης το κατάλαβε από πολύ νωρίς…

Ποιος ο λόγος, λοιπόν, της γραπτής παρέμβασης του δημάρχου για τα τραπεζοκαθίσματα της Αγίας Σοφίας στην «Κυριακάτικη Μακεδονία»; Ποια Θεία έμπνευση τον παρακίνησε να γράψει ένα άρθρο, που ουδόλως αποτυπώνει τις φραστικές και λεκτικές συνήθεις επιλογές του δημάρχου, δίνοντας την εντύπωση ότι το έγραψε κάποιος τρίτος; Ποια η επικαιρότητα του προβλήματος, το μέγεθος αυτού και η ανάγκη δημόσιας παρέμβασης; Γιατί δεν υπήρξαν αντίστοιχες αναλυτικές έγγραφες παρεμβάσεις για το ζήτημα της Α’ προβλήτας του Λιμανιού, την αντιμετώπιση της κακοκαιρίας του Ιανουαρίου, την ανυπαρξία σοβαρού εορταστικού διάκοσμου στην πόλη κατά την περίοδο των εορτών, τους ασφαλτόδρομους που θυμίζουν Μπαγκλαντές από τις λακκούβες (με χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις αυτόν μπροστά από τα Δικαστήρια και τη Λεωφόρο Στρατού από το Βελλίδειο μέχρι το ύψος του πάρκου ανθοκομικής).

Η πόλη αυτή έμεινε για μέρες δίχως αστική συγκοινωνία λόγω της επίσχεσης των εργαζομένων στον ΟΑΣΘ και δεν διάβασα μια ανάλυση του δημάρχου για το τι πρέπει να γίνει με τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην πόλη. Χιλιάδες συμβασιούχοι στους δήμους μένουν κυριολεκτικά στους δρόμους μετά την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου -προφανώς για αυτό δεν έχουν ευθύνη οι δήμοι, αλλά το πολιτικάντικο κεντρικό κράτος που τους μονιμοποίησε παρά το Σύνταγμα- αλλά δεν διάβασα μια πρόταση για το πώς θα αντιμετωπιστεί το ακανθώδες θέμα προς όφελος της εύρυθμης λειτουργίας των ΟΤΑ και για τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.

Στην ουσία των όσων γράφει για τα τραπεζοκαθίσματα, τη μικροεπιχειρηματικότητα της φτωχομάνας Θεσσαλονίκης και την αναγκαιότητά τους σε μια ανοιχτή αστική πολιτεία έχει δίκαιο ο Μπουτάρης. Προφανώς, πρέπει “να σεβόμαστε όλες τις αποχρωσιακές προσεγγίσεις, από την πιο ευαίσθητη οικολογική μέχρι την εμπνευσμένη επιχειρηματικότητα της πόλης”. Αυτά, όμως, είναι το μείζον σήμερα που δικαιολογεί και ηχηρή παρέμβαση στον κυριακάτικο Τύπο; Τη στιγμή, μάλιστα, που για τόσα άλλα σύνθετα θέματα δεν υπήρξε καμία συγκροτημένη πρόταση και πολύ περισσότερο καμία ανάληψη αποτελεσματικής πρωτοβουλίας; Μεγάλοι στα μικρά, μικροί στα μεγάλα…


Αργυριάδης Αργύρης /makthes.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.