Ads Top

Η Ειδομένη έναν χρόνο μετά την εκκένωση

Στην Ειδομένη και την γύρω περιοχή, τα σημάδια της προσφυγικής κρίσης μπορεί να έχουν σβηστεί από το τοπίο αλλά όχι και από τις καρδιές των κατοίκων. 
Έναν χρόνο πριν, τα χωράφια γύρω από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Ειδομένης ήταν σπαρμένα με ...σκηνές, η ατμόσφαιρα μύριζε καμένο πλαστικό και ένα πολύχρωμο και πολύβουο πλήθος κινούνταν με αργά, μακρόσυρτα βήματα πάνω στις ράγες.
Έναν χρόνο μετά, στα χωράφια του μικρού αυτού ακριτικού χωριού, το στάρι έχει θεριέψει και διάσπαρτες παπαρούνες "ματώνουν" το τοπίο, η ατμόσφαιρα μυρίζει άνοιξη και στις ράγες κυκλοφορούν τρένα φορτωμένα με εμπόρευμα. Μόνος ήχος στον αέρα, τα τιτιβίσματα των πουλιών και το σφύριγμα του τρένου που έρχεται να... διαταράξει προς στιγμήν την "εύλαλη" σιωπή του τοπίου.
Σ' αυτόν τον χρόνο που μεσολάβησε από την εκκένωση της Ειδομένης (σ.σ. η επιχείρηση εκκένωσης διήρκεσε τρεις ημέρες και ολοκληρώθηκε στις 27 Μαΐου) μόνο η βαριά σιδερόφραχτη πύλη στα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ και το συρματόπλεγμα κατά μήκος της συνοριογραμμής θυμίζουν ότι εκεί, κάποτε, είχε αναπτυχθεί ο μεγαλύτερος άτυπος προσφυγικός καταυλισμός στα Βαλκάνια, που την περίοδο αιχμής του έφτασε να φιλοξενεί 15.000 άτομα.
«Ένα χρόνο μετά την εκκένωση, πλέον η ζωή των κατοίκων της Ειδομένης έχει επανέλθει στους κανονικούς της ρυθμούς. Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για εμάς η παραμονή των προσφύγων εδώ, στην Ειδομένη, που έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο γι' αυτό. Μια εμπειρία με θετικά και αρνητικά στοιχεία», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Ειδομένης, Ξανθούλα Σουπλή.
«Ήταν δύσκολα τα πράγματα γιατί από τη μία ήταν οι κάτοικοι του χωριού που ύστερα από κάποιους μήνες, με όλα αυτά που γίνονταν, ήθελαν να εκκενωθεί η Ειδομένη και από την άλλη οι πρόσφυγες που παρέμεναν εδώ γιατί είναι η θέση της Ειδομένης τέτοιας που τους βοηθούσε, ώστε να εκπληρώσουν τα όνειρά τους να φύγουν στην Ευρώπη για ένα καλύτερο αύριο», εξηγεί.
Η προσφυγική κρίση -με ό,τι κι αν άφησε πίσω της- σημάδεψε παντοτινά την ιστορία της μικρής κοινότητας, η πρόεδρος της οποίας θέλει να φτιάξει κάτι στο χωριό «ώστε να θυμίζει όλους αυτούς τους πρόσφυγες που πέρασαν από την Ειδομένη, τον δρόμο της προσφυγιάς», όπως λέει χαρακτηριστικά.
Η φήμη της Ειδομένης "ταξίδεψε" σε όλον τον πλανήτη μέσα από τις φωτογραφίες, τα πλάνα των τηλεοπτικών συνεργείων και τις ανταποκρίσεις των δημοσιογράφων, που έσπευσαν κατά μιλιούνια να καλύψουν την προσφυγική κρίση. Ο άτυπος χαρακτήρας του καταυλισμού από τη μία, το "φράγμα" της γλώσσας από την άλλη και μια σειρά από εγγενείς δυσκολίες καθιστούσαν δύσκολο το έργο των ρεπόρτερ.
Στο πρόσωπο του προϊσταμένου του Γραφείου Τύπου της Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Κεντρικής Μακεδονίας, Πέτρου Τάνου, οι δημοσιογράφοι βρήκαν μια πάντα διαθέσιμη επίσημη πηγή πληροφόρησης, αφού ήταν αυτός στον οποίο ανέτρεχαν πάντα για να μάθουν ή να διασταυρώσουν μια είδηση.
Πώς, όμως, ο ίδιος βίωσε την προσφυγική κρίση; «Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που απομακρύνθηκαν οι άνθρωποι αυτοί από εδώ και η αλήθεια είναι ότι μου έχουν μείνει αρκετές έντονες στιγμές που έζησα εδώ, στην Ειδομένη».
«Μια απ' αυτές», θυμάται, «ήταν την Καθαρά Δευτέρα, που χιλιάδες άνθρωποι μετακινήθηκαν από εδώ και μέσω ενός χειμάρρου θέλησαν να βρουν κάποια δίοδο για να περάσουν προς τη γειτονική χώρα. Ήταν πολύ έντονες οι στιγμές. Έβλεπες από νεογέννητα έως ηλικιωμένους να θέτουν τον εαυτό τους σε κίνδυνο, προκειμένου να διασχίσουν τα σύνορα, παρά το γεγονός ότι η γειτονική χώρα δεν δεχόταν πρόσφυγες. Ήταν μια μάταιη προσπάθεια που τούς έβαζε σε κίνδυνο».
Τον πρώτο καιρό μετά την απομάκρυνση προσφύγων και μεταναστών από τον άτυπο καταυλισμό της Ειδομένης, 50-100 άτομα την ημέρα προσπαθούσαν να επαναπροσεγγίσουν την Ειδομένη και τη σιδηροδρομική της γραμμή -ένα στοιχείο προσανατολισμού, όπως χαρακτηριστικά λέει ο κ. Τάνος- «ωστόσο σταδιακά μειώθηκαν και αυτή την περίοδο σχεδόν είναι μηδενικές οι ροές αυτών των ανθρώπων». 


Πηγή: politis.com.cy ,ΑΠΕ-ΜΠΕ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.