Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Θωρηκτό «Αβέρωφ»: Το «τυχερό πλοίο» του ελληνικού στόλου που ξεχώρισε στις μεγαλύτερες μάχες


Η ιστορία του θρυλικού πλοίου που πλέον είναι μουσείο

Το 1908 στο Λιβόρνο της Ιταλίας ξεκινά να ναυπηγείται το θρυλικό πλέον θωρηκτό «Αβέρωφ», πιστό αντίγραφο του ιταλικού θωρακισμένου καταδρομικού «Pisa», το οποίο εντάχθηκε στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό.


Η τότε κυβέρνηση του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη δαπάνησε 23.650.00 δρχ. για την απόκτησή του, από τα οποία τα 8.000.000 δρχ. προέρχονταν από το 20% της συνολικής κληρονομιάς του Γεωργίου Αβέρωφ, που παραχώρησε με τη διαθήκη του στο Ταμείο Εθνικού Στόλου το 1899, στην οποία όριζε ότι το ποσό αυτό διατίθεται για τη ναυπήγηση πολεμικού πλοίου που θα φέρει το όνομά του και θα χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό πλοίο στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου.


Το πλοίο καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου 1910 και μετά από δοκιμές που διήρκησαν ένα χρόνο παραλήφθηκε στις 16 Μαΐου 1911 και απέπλευσε με κυβερνήτη τον πλοίαρχο Ι. Δαμιανό για την Αγγλία, ώστε να λάβει μέρος στις εορτές στέψης του Βασιλιά Γεώργιου Ε΄ στο Spithead και να εφοδιαστεί με πυρομαχικά.

Κατά την εκεί μεθόρμιση όμως στις 19 Μαρτίου προσάραξε σε ύφαλο και χρειάστηκε να δεξαμενιστεί.

Το θωρηκτό «Αβέρωφ» στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Εκείνη την εποχή, το «Αβέρωφ» θεωρείτο το πιο σύγχρονο και ισχυρό πλοίο στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι υπηρεσίες του ήταν ελάχιστες, καθώς ο τουρκικός στόλος ήταν κλεισμένος στα Δαρδανέλλια, λόγω της ναυτικής υπεροχής των Συμμάχων, με το τέλος όμως του πολέμου εισέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποθεώθηκε από τον ελληνικό πληθυσμό.

Μικρασιατική εκστρατεία

Κατά τις επιχειρήσεις στην Μικρά Ασία η κύρια προσφορά του ήταν η μεταφορά στρατιωτών και η κάλυψη των αποβατικών επιχειρήσεων στην Ανατολική Θράκη.


Ο ρόλος του κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Τον Απρίλιο του 1941, μετά την εισβολή και την προέλαση των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, το ΓΕΝ αποφάσισε να το βυθίσει, όμως το πλήρωμά του εξεγέρθηκε και διέφυγε σώο στην Αλεξάνδρεια, καταφέρνοντας να ξεφύγει αλώβητο από τα πυρά των γερμανικών βομβαρδιστικών.


Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το θωρηκτό «Αβέρωφ» πραγματοποιούσε περιπολίες στον Ινδικό Ωκεανό.


Στις 17 Οκτωβρίου 1944, ως επικεφαλής για μια ακόμα φορά του Στόλου, το «Αβέρωφ» μετέφερε την τότε ελληνική κυβέρνηση από την εξορία στην απελευθερωμένη Αθήνα με πλοίαρχο τον μετέπειτα υπουργό Ναυτιλίας, Σπυρίδωνα Μάτεση, ο οποίος υπήρξε και ο τελευταίος ναύαρχος του πλοίου.

Το «Αβέρωφ» αποσύρθηκε το 1952 και μέχρι το 1984 ήταν αγκυροβολημένο στον Πόρο.

Το θωρηκτό «Αβέρωφ» γίνεται μουσείο

Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφασίζει να μετατρέψει το πλοίο σε πλωτό μουσείο και να το μεταφέρει στο Φάληρο, όπου βρίσκεται από τότε και τιμά το Ελληνικό Ναυτικό και τη ναυτική κληρονομιά της Ελλάδος.


Ενδεικτικό της σπουδαιότητας του «Αβέρωφ» είναι ότι τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού που εισέρχονται στο λιμάνι του Φαλήρου πρέπει να το τιμήσουν, ενώ ο κυβερνήτης διατάζει το πλήρωμα «προς το Θωρηκτό Αβέρωφ Ακινησία Αριστερά (ή δεξιά ανάλογα με την πλευρά του πλοίου που φαίνεται το θωρηκτό)» και με το σχετικό σφύριγμα το πλήρωμα στέκεται σε στάση προσοχής πάνω στο κατάστρωμα κοιτώντας προς την πλευρά του θωρηκτού και οι αξιωματικοί χαιρετούν το θρυλικό θωρηκτό.





Επιμέλεια: Ευαγγελία Ντούρου

Δημοσίευση σχολίου

Start typing and press Enter to search