Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Γιατί ο κόσμος υπομένει και δεν ξεσηκώνεται

Πολύ συχνά βλέπω στον πεζόδρομο της Καλαμαριάς νεαρά άτομα να μοιράζουν έντυπα και προκηρύξεις, που καλούν τον κόσμο σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και συγκεντρώσεις κατά των μέτρων λιτότητας και της φτωχοποίησης. Εννέα στους δέκα περαστικούς, που παίρνουν στα χέρια τους τα εν λόγω έντυπα, τα πετούν στα γύρω καλάθια αδιάβαστα, ενώ μόνο ένας μπορεί να ρίξει μία ματιά από περιέργεια. Πιο συχνά διανέμονται έντυπα του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ. Δίπλα πωλείται ο “Ριζοσπάστης” από παιδιά με ευγενικές φυσιογνωμίες και χαμόγελα.
Παρά ταύτα, ο κόσμος στις γύρω καφετέριες πίνει ατάραχος το καφεδάκι του, ενώ οι διερχόμενοι δεν λένε να χαλάσουν τη διάθεση για μία ανέφελη βόλτα πέριξ της Πλατείας Προσφυγικού Ελληνισμού. Και πιο κάτω στις συναντήσεις με φίλους και γνωστούς οι ίδιες συζητήσεις για την αξιολόγηση και τα επερχόμενα μέτρα. Θα κλείσει ή δεν θα κλείσει; Πού θα σταθεί η μπίλια για το αφορολόγητο και πόσο θα κοπούν οι συντάξεις; Τα ίδια και τα ίδια. Μερικοί μάλιστα ρωτούν: “Γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος με τόσα προβλήματα και με τόσα σκληρά μέτρα; Τι έγιναν οι αγανακτισμένοι; Ούτε μια μεγάλη διαδήλωση; Μήπως οι πολίτες έχουν πέσει πλέον σε απόγνωση, που οδηγεί σε αφασία; Μήπως απολαμβάνουν τα τελευταία αγαθά των υπολοίπων από μισθούς και συντάξεις πριν από τη βύθιση του “Τιτανικού”;
Τα ερωτήματα βασανιστικά. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο κόσμος ξέρει πως με τις οποιεσδήποτε κινητοποιήσεις δεν θα βγει τίποτα. Θεωρεί χαμένο το παιχνίδι και νιώθει στο πετσί του την κοροϊδία. Ρωτούν μάλιστα τι επιτυγχάνουν οι επίσημες συνδικαλιστικές οργανώσεις και πόση απήχηση βρίσκουν στον κόσμο οι δράσεις τους.

Προφανώς αυτά είχε στο μυαλό του και ο κ. Τσίπρας προ ημερών, όταν από τη διάσκεψη της Ρώμης χαρακτήρισε “οπισθοφυλακή τα συνδικάτα της χώρας” και τα κατηγόρησε για συμπαράταξη στο στρατόπεδο του “ΝΑΙ” την περίοδο του δημοψηφίσματος. Βέβαια η ΓΣΕΕ απάντησε σκληρά στον πρωθυπουργό, τονίζοντας ότι είναι αυτός που μετέτρεψε εν μια νυκτί το “ΟΧΙ” του ελληνικού λαού σε “ΝΑΙ” για ένα επαχθέστερο μνημόνιο λιτότητας, απαριθμώντας και τις δράσεις των συνδικάτων που “πραγματοποίησαν τα τελευταία χρόνια 42 απεργίες και προσέφυγαν στα δικαστήρια και στα διεθνή όργανα κατά των μνημονίων, διατηρώντας δυνατή την παρουσία και τη συλλογική φωνή των εργαζομένων στην Ελλάδα”.
Ωστόσο η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων φαίνεται ότι δεν έχει διάθεση να παρακολουθήσει τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις. Ούτε συγκινείται από συνθήματα για “λαϊκό ξεσηκωμό” και “ταξικές διεκδικήσεις”. Ένας φίλος μας μιλούσε για τον απογοητευμένο “μέσο άνθρωπο” που νιώθει απέχθεια για όλα, έχει σιχαθεί και βαρεθεί τα πάντα, θυμίζοντας και τους στίχους από το ποίημα του Βολφ Μπίρμαν, που το έκανε τραγούδι ο Θάνος Μικρούτσικος με ερμηνεύτρια τη Μαρία Δημητριάδη: “Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος/ κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος, /που συνηθίζει στην κάθε βρομιά, /αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά /κι επαναστάσεις στα όνειρά του αναζητεί, /τον έχω βαρεθεί…”.

Δημαράς Νίκος


synoranews
synoranews

This is a short biography of the post author. Maecenas nec odio et ante tincidunt tempus donec vitae sapien ut libero venenatis faucibus nullam quis ante maecenas nec odio et ante tincidunt tempus donec.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου