Ads Top

FYROM: Τι συμφέρει στην πατρίδα μας;

Όσα διαδραματίζονται το τελευταίο χρονικό διάστημα στα Σκόπια είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά για όλη τη Βαλκανική. Μπορεί να προκαλέσουν ντόμινο συγκρούσεων με ανεξέλεγκτη μορφή. Οι αντιπαλότητες σε αυτήν την περιοχή του κόσμου, που παλαιόθεν έχει χαρακτηριστεί «η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», είναι γνωστές. Ουσιαστικά, αν εξαιρέσουμε τις σχέσεις Ελλάδας-Βουλγαρίας, όλα τα γειτονικά κράτη βρίσκονται σε κατάσταση έντασης μεταξύ τους και για ιστορικούς λόγους.
Αυτό που γίνεται όμως στη FYROM συμπυκνώνει όλες αυτές τις αντιθέσεις, φέρνει στην επιφάνεια τους εθνικισμούς και τις διεκδικήσεις όλων των εμπλεκομένων, στις οποίες συναρθρώνονται και οι στρατηγικές ΗΠΑ και Ρωσίας.
Μέσα στα Σκόπια ένας αποδυναμωμένος Γκρούεφσκι αγωνίζεται, για να μην παραπεμφθεί σε δίκη μαζί με στελέχη του κόμματός του για τις παρακολουθήσεις χιλιάδων πολιτών. Το κόμμα του είναι πρώτο σε δύναμη, χωρίς όμως να διαθέτει την αυτοδυναμία.
Μετά μία πρωτοφανή παρέμβαση της αλβανικής κυβέρνησης τα αλβανόφωνα κόμματα συμφώνησαν με το κόμμα του Ζ. Ζάεφ και έχουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ο πρόεδρος της χώρας Ιβανόφ δεν τους αναθέτει το σχηματισμό κυβέρνησης επικαλούμενος την ανάμιξη στα εσωτερικά της χώρας του τού αλβανού πρωθυπουργού υπό την επιστασία του οποίου συνήφθη η συμφωνία των αλβανόφωνων κομμάτων με τον Ζ. Ζάεφ.
Για να εκτιμήσουμε τι συμφέρει στην Ελλάδα, πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη χώρα μας; Ο εθνικισμός της Αλβανίας ή ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων; Αν δεν αναλύσουμε τα δεδομένα κάτω από αυτό το πρίσμα, κινδυνεύουμε να χαράξουμε την πολιτική μας με συναισθηματικά κριτήρια, χωρίς την ψυχρή λογική.
Η FYROM είναι μία μικρή χώρα, με οικονομία εξαρτημένη και από την Ελλάδα, με την πλειοψηφία των κατοίκων της να είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και με το εθνικιστικό κόμμα του Γκρουέφσκι αποδυναμωμένο. Επιπλέον στρατιωτικά δεν έχουν τη δυνατότητα να μας απειλήσουν.
Από την άλλη πλευρά ο αλβανικός εθνικισμός είναι εμφανής και δεδηλωμένος. Οι αλβανικές κυβερνήσεις εγείρουν εδαφικές διεκδικήσεις προς όλες τις γειτονικές τους χώρες. Διώκουν το ελληνικό στοιχείο στη Β. Ήπειρο, ενώ διαθέτουν ένα ιδιαίτερα επιθετικό κρατικό μόρφωμα, το Κόσοβο, που αγωνίζεται να λάβει τη διεθνή αναγνώριση κράτους. Όλη αυτή η επεκτατική πολιτική έχει την ανοχή, αν όχι την υποστήριξη, των ΗΠΑ.
Σε αυτό το εκρηκτικό τοπίο αρχίζει και διεκδικεί σταδιακά μερίδιο επιρροής και η Ρωσία του Πούτιν. Με βασικό άξονα τη σχέση της με τη Σερβία, επιδιώκει να αποκτήσει ερείσματα και στη βουλγαρική πολιτική ζωή, ενώ είναι εμφανής η αντιπαλότητά της με τον αλβανικό εθνικισμό, με αιχμή όσα γίνονται στο Κόσοβο.
Από αυτό το εύφλεκτο σκηνικό δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η Τουρκία. Έχει συνάψει προνομιακές συμφωνίες με την Αλβανία, έχει αποκτήσει ναυτική βάση στην Αδριατική, ενώ κρύβεται πίσω από την καταγγελία της συμφωνίας Ελλάδος-Αλβανίας για την ΑΟΖ. Πρέπει να συνεκτιμήσουμε και την πολυάριθμη μουσουλμανική μειονότητα της Βουλγαρίας, που υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποτελέσει το Δούρειο Ίππο της Τουρκίας στην πολιτική ζωή της Βουλγαρίας.
Συνεπώς η χώρα μας πρέπει να επιδιώξει τη διατήρηση της αδιαίρετης κρατικής οντότητας των Σκοπίων, μακριά από ομοσπονδιακές λύσεις. Γιατί το πρόβλημα στη Βαλκανική δεν είναι ο αλυτρωτισμός ενός διαρκώς μειούμενου ποσοστού των κατοίκων της FYROM αλλά ο αλβανικός εθνικισμός.

Μουμτζής Σάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.