Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Η Ευρώπη... χορεύει στον ρυθμό του Ερντογάν!



Του Γιώργου Παυλόπουλου

Αυτές τις μέρες, η Ευρώπη δεν ακολουθεί τον βηματισμό που της επιβάλλουν μόνο τα δικά της προβλήματα -όπως οι επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις, τα σχέδια για το μέλλον της Ε.Ε. και του ευρώ, οι μικρές και μεγάλες συγκρούσεις ανάμεσα στους εταίρους, αλλά και η νομή των θώκων στους διάφορους θεσμούς.
Είναι αναγκασμένη, ταυτόχρονα, να χορεύει και στους... ανατολίτικους ρυθμούς του Ταγίπ Ερντογάν, του Μεβλούτ Τσαβούσογλου και των άλλων υπουργών της τουρκικής κυβέρνησης, οι οποίοι επιχειρούν να μεταφέρουν την προεκλογική τους εκστρατεία και την πολιτική αντιπαράθεση ενόψει του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου στους δρόμους και τις πλατείες των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Μαζί δε και στη θάλασσα και τους ουρανούς του Αιγαίου, όπου στον χορό πρωταγωνιστούν πιλότοι που εκτελούν περίπλοκους, περίτεχνους και άκρως επικίνδυνους ελιγμούς, έχοντας πάντα το δάχτυλό τους στη σκανδάλη...
Τα όσα συνέβησαν και ελέχθησαν τις τελευταίες ημέρες είναι παραπάνω από αποκαλυπτικά. Η εμμονή του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών να διεξάγει δημόσιες συγκεντρώσεις στο Αμβούργο, το Ρότερνταμ, αλλά και σε πόλεις της Αυστρίας, του Βελγίου και της Ελβετίας, εκεί δηλαδή όπου υπάρχει πολυπληθής τουρκική μειονότητα, σήμανε συναγερμό στις αρμόδιες αρχές οι οποίες (δικαίως) φοβήθηκαν ότι το σκηνικό θα οδηγούσε σε «πόλεμο» ανάμεσα στους υποστηρικτές του Ερντογάν και του «ναι» και τους αντιπάλους τους -Κούρδους και Τούρκους, αλλά και Ευρωπαίους, τόσο αριστερούς όσο και εθνικιστές.
Κάτι τέτοιο, όμως, θα απειλούσε να βάλει κυριολεκτικά «φωτιά» και στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό των παραπάνω χωρών, πολλές από τις οποίες (όπως Γερμανία και Ολλανδία) βρίσκονται μάλιστα σε προεκλογική περίοδο. Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι προφανές ότι η Ακροδεξιά θα επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί πολιτικά τα βίαια γεγονότα, προκειμένου να ενισχύσει περαιτέρω το ρεύμα που καταγράφεται υπέρ της. Γι' αυτό και σχεδόν όλες οι προγραμματισμένες συγκεντρώσεις απαγορεύτηκαν, με την επίκληση λόγων ασφαλείας -κι αυτό, με τη σειρά του, είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει ένας «πόλεμος» δηλώσεων και ανακοινώσεων, ενίοτε με πρωτοφανείς χαρακτηρισμούς και κατηγορίες.
Η κατάσταση έδειξε να ξεφεύγει από τον έλεγχο κυρίως όσον αφορά στη Γερμανία. Εδώ, εκτός της αντιπαράθεσης για τις δημόσιες συγκεντρώσεις, το κλίμα δηλητηριάστηκε και από την προειδοποίηση της ομοσπονδιακής υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας (BfV) περί αυξημένης δραστηριότητας της ΜΙΤ (η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών) στο γερμανικό έδαφος, όπου πράκτορές της φέρονται να «σκανάρουν» χιλιάδες αντιπάλους του καθεστώτος της Άγκυρας. Σαν να μην έφτανε αυτό, ακολούθησαν δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία Γερμανοί (και Αυστριακοί) πολίτες ανακρίνονται ή συλλαμβάνονται όταν φτάνουν σε τουρκικά αεροδρόμια καθώς θεωρούνται «ύποπτοι τρομοκράτες» -όπως συνέβη, άλλωστε, και με τον ανταποκριτή της εφημερίδας Die Welt, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή, σε καθεστώς απομόνωσης, κάνοντας τους παλιότερους να φέρνουν στη μνήμη τους εικόνες από το «Εξπρές του Μεσονυκτίου».
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι γεγονός ότι Ερντογάν και Τσαβούσογλου εμφανίστηκαν να είναι... αχάριστοι απέναντι στην Άγκελα Μέρκελ και την -μέχρι παρεξήγησης- στήριξη που τους έχει προσφέρει το προηγούμενο διάστημα, κυρίως στο ζήτημα του προσφυγικού. Έφτασαν να κάνουν λόγο για «ναζιστικές πρακτικές» από την πλευρά του Βερολίνου, εμμένοντας ακόμη και μετά την αντίδραση της καγκελαρίου. Μια αντίδραση, μάλιστα, η οποία ήταν ασυνήθιστα έντονη και οργισμένη για τα δικά της δεδομένα, εξαιτίας της εντεινόμενης αμφισβήτησης στο πρόσωπό της. «Η Μέρκελ δεν επιθυμεί να συμβάλει σε μία νίκη του Ερντογάν τον Απρίλιο (...) Από την πλευρά δε του κόμματός της, θα όφειλε σιγά-σιγά να αρχίσει να σκέφτεται τι είναι ανάγκη να κάνει ώστε να μη χάσει και τη δική της επανεκλογή», εξηγούσε η συντηρητική εφημερίδα FAZ.
Το ερώτημα που τίθεται, βεβαίως, είναι κατά πόσο ο «σουλτάνος» είναι διατεθειμένος να συνεχίσει ή και να κλιμακώσει την αντιπαράθεση και μετά το δημοψήφισμα. Πριν πάρει την απόφασή του, αναμφίβολα θα συνυπολογίσει το κόστος για την τουρκική οικονομία, που είναι ήδη βαρύ, ειδικά σε επίπεδο τουρισμού. Ήδη, πέρυσι, οι αφίξεις από τη Γερμανία ήταν μειωμένες κατά 25%, ενώ η τάση μοιάζει να επιδεινώνεται φέτος, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις του κλάδου να κάνουν νέες εκπτώσεις, της τάξης του 35%-40%, μετά από τις ακόμη μεγαλύτερες που έκαναν το 2016. Από μόνο του, όμως, αυτό δεν αρκεί όταν το πολιτικό κλίμα είναι δηλητηριασμένο και η τρομοκρατική απειλή πανταχού παρούσα.

 imerisia.gr

Δημοσίευση σχολίου

Start typing and press Enter to search