Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Θέατρο Δάσους: Ένα σύμβολο μας χρειάζεται

Δεν είναι πολύ συνηθισμένο να αρχίζεις ένα κείμενο κάνοντας μιαν εκτίμηση, αλλά, σε ό,τι αφορά το Θέατρο Δάσους, θα είναι σίγουρα απόλυτα ασφαλής: θεωρώ ότι κάθε θεατρόφιλος της Θεσσαλονίκης έχει δει τουλάχιστον μία παράσταση στο ιστορικό αυτό θέατρο, στον Κέδρινο λόφο. Σίγουρα έχει γελάσει με το διαχρονικό χιούμορ τού Αριστοφάνη (ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ σ’ αυτήν τη χώρα…), έχει δακρύσει/ προβληματιστεί/ ταυτιστεί με τη ζωή τού ήρωα (ή του αντιήρωα) σε κάποια τραγωδία, έχει κουνήσει συγκαταβατικά το κεφάλι του βλέποντας τα χάλια μας (όπως συνέβη και μ’ εμένα, βλέποντας το υπέροχο «Μεγάλο μας τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, που ανέβηκε πριν από μερικά χρόνια) ή έχει σιγοτραγουδήσει με τον αγαπημένο του καλλιτέχνη σε κάποια συναυλία (εδώ μπορείτε να αναπολήσετε τη δική σας ευχάριστη εμπειρία…).
Απο τη Σίβυλλα στη Μήδεια
Το Θέατρο Δάσους δεν είχε πάντοτε την εικόνα που αντικρίζουμε σήμερα. Στην αρχική του μορφή (το 1965, όταν άρχισε να λειτουργεί) ήταν μια κατασκευή με μεταλλικές στηρίξεις και ξύλινες κερκίδες, σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό. Υλοποιήθηκε χάρη στη σημαντική συμβολή του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, ενώ η πρώτη παράσταση του ΚΘΒΕ που παρουσιάστηκε σ’ αυτό ήταν η «Σίβυλλα» του Άγγελου Σικελιανού, σε σκηνοθεσία Σωκράτη Καραντινού, τον Σεπτέμβριο του 1965.

Δύο χαρακτηριστικά κοστούμια που χρησιμοποιήθηκαν σε παραστάσεις του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος: το πρώτο (μπροστά) είναι κοστούμι διά χειρός Λίζας Ζαΐμη για την παράσταση «Οθέλλος» του Γουίλιαμ Σαίξπηρ (1964). Το κοστούμι του κωμικού φόρεσε ο Ηλίας Πλακίδης. Το δεύτερο (πίσω) είναι το κοστούμι τού Δον Ζουάν για την ομώνυμη παράσταση του Μολιέρου: το σχεδίασε ο Γιώργος Μαυροειδής και το φόρεσε ο Ανδρέας Ζησιμάτος.

Η επόμενη περίοδος του Θεάτρου Δάσους αρχίζει το 1976, όταν ανακατασκευάζεται (με μπετόν αυτήν τη φορά) σε σχέδια του καθηγητή τού Τμήματος Αρχιτεκτόνων Νικόλαου Μουτσόπουλου. Η πρεμιέρα τού νέου θεάτρου έγινε με τη «Μήδεια» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Μίνωα Βολανάκη, με τη Μελίνα Μερκούρη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στους κεντρικούς ρόλους. Το ιδιαίτερο στοιχείο εκείνης της παράστασης ήταν ότι έβρεχε καταρρακτωδώς: παρ’ όλα αυτά (σύμφωνα με όσα έχουν καταγραφεί στις μνήμες των θεατών και στον Τύπο της εποχής), ουδείς εκ των θεατών άφησε τη θέση του για να φύγει…
Η πλέον πρόσφατη αλλαγή στην εικόνα τού θεάτρου έγινε την περίοδο που η Θεσσαλονίκη φιλοξένησε τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, το 1997: το σημαντικότερο στοιχείο εκείνης της αναδιαμόρφωσης ήταν η αύξηση της χωρητικότητάς του (στις 3.894 θέσεις).
Απαιτείται «λίφτινγκ»
Από εκείνη την εποχή και έως σήμερα, αυτή η εμβληματική ανοιχτή σκηνή τού Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος δεν έμεινε ανέγγιχτη από τον χρόνο… Έχει υποστεί αρκετές φθορές, με αποτέλεσμα να είναι πλέον επιβεβλημένη η εκτέλεση ορισμένων πολύ σημαντικών εργασιών, όπως για παράδειγμα η στεγάνωση της κεντρικής σκηνής και των κερκίδων.
Προσωπικά, θεωρώ ως μεγαλύτερο (και πιο ενδιαφέρον) στοίχημα το δεύτερο σκέλος των σχεδιαζόμενων εργασιών: τη μετατροπή των κλειστών εγκαταστάσεων κάτω από τη σκηνή, όπου σήμερα φιλοξενούνται αρχειακά κομμάτια σκηνικών και κοστούμια από ιστορικές παραστάσεις του ΚΘΒΕ), σε χώρο έκθεσης αντικειμένων και σκηνικών, ώστε να μπορούν να πραγματοποιούνται οργανωμένες ξεναγήσεις, ακόμη και κατά τους χειμερινούς μήνες. Φαντάζομαι ότι τα παιδιά των σχολείων θα διασκεδάσουν και θα μάθουν αρκετά πράγματα, όταν θα συμμετάσχουν σε έναν τέτοιο χώρο σε κάποιο εργαστήρι για τα μυστικά της σκηνογραφίας…
Επίσκεψη στο φροντιστήριο 
Η δική μας ξενάγηση στο φροντιστήριο του Θεάτρου Δάσους (έτσι αποκαλείται ο χώρος που φιλοξενεί όλο εκείνο το υλικό, το οποίο χρησιμοποιείται σε μια παράσταση) έγινε στα μέσα της περασμένης εβδομάδας, σε ημέρα που έβρεχε.
Αντικείμενα που φυλάσσονται στο φροντιστήριο του θεάτρου από παραστάσεις που ανέβηκαν διαχρονικά από το ΚΘΒΕ.

Για να πάρετε μιαν ιδέα από την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον συγκεκριμένο χώρο, αρκεί να φανταστείτε την αποθήκη του σπιτιού σας σε μια κακή μέρα: σκόνη, αταξία, πεσμένοι σοβάδες σε ορισμένα σημεία και διασκορπισμένα αντικείμενα που κάποτε χρησιμοποιήσατε και σήμερα δεν είναι απαραίτητα στην καθημερινότητά σας. Η διαφορά είναι ότι στην αποθήκη σας δεν θα βρείτε ποτέ κάποιο κοστούμι που χρησιμοποιήθηκε στους «Πέρσες» του Αισχύλου σχεδιασμένο από τον Γιώργο Πάτσα, ένα τεράστιο πιθάρι, ένα πολύχρωμο ομοίωμα πτηνού, ξίφη, ασπίδες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστείτε. Μέχρι και ένα μεγάλο κουτί με εκατοντάδες ψεύτικα κιτρινισμένα φύλλα. Μάλλον κάποια στιγμή χρειάστηκε να αναπαραστήσουν το φθινόπωρο…
Μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε 
Το συνολικό ποσό που απαιτείται για την πλήρη αποπεράτωση των εργασιών είναι €132.880 – ποσό ιδιαιτέρως μεγάλο, ειδικά στους χαλεπούς οικονομικούς καιρούς που διανύουμε… Αυτός ήταν ο λόγος που το ΚΘΒΕ αποφάσισε να κάνει μια τολμηρή για έναν κρατικό οργανισμό κίνηση: να απευθυνθεί στο κοινό μέσω της πλατφόρμας Act4Greece ζητώντας τη συμβολή του.
Το ίδιο το θέατρο θα συνεισφέρει με το ποσό των €27.880: έτσι, αναζητούνται πρόσθετοι πόροι ύψους €105.000. Από τη δική του πλευρά, το ΚΘΒΕ θα προσφέρει (ως ηθική επιβράβευση σε όσους βοηθήσουν) από αφίσες, προγράμματα και προσκλήσεις σε παραστάσεις μέχρι τον ύψιστο τίτλο τού «Μέγα Χορηγού» του ΚΘΒΕ, ανάλογα με το ποσό της δωρεάς.
Αν θέλετε να γίνετε κι εσείς κομμάτι τής ιστορίας του Θεάτρου Δάσους, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.act4greece.gr/challenge/theatre-dasous-gr/ Η καμπάνια θα ολοκληρωθεί στις 30 Απριλίου και οι εργασίες θα αρχίσουν αμέσως μετά, ώστε το θέατρο να είναι εγκαίρως έτοιμο για τις καλοκαιρινές παραστάσεις του. Εσείς, θα κάνετε το «χρέος» σας;


ΚΕΙΜΕΝΟ: Λεόντιος Παπαδόπουλος / ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Σάκης Γιούμπασης
makthes.gr

Δημοσίευση σχολίου

Start typing and press Enter to search