Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

19ο ΦΝΘ: Στα σύνορα που χωρίζουν τους λαούς δεν ανθίζουν μόνο τα συρματοπλέγματα

To «Feeling of a Home» των Ηώ Χαβιάρα και Μιχάλη Καστανίδη γεννήθηκε στην Ειδομένη του 2016 για να μας προσφέρει μια ξεχωριστή ματιά που ανατρέπει την εδραιωμένη -μέσω των μίντια- εικόνα του μετανάστη ως αποκλειστικά παθητικού υποκειμένου που αποδέχεται σιωπηλά τη μοίρα του.
Το σφράγισμα των συνόρων στην Ειδομένη και η παρεμπόδιση της πορείας των μεταναστατών προς τις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης ήταν η δραματική εξέλιξη που σημάδεψε το πιο καυτό πολιτικό ζήτημα της περσινής χρονιάς. Δίπλα σε ένα μικρό χωριό 150 κατοίκων δημιουργήθηκε ένας καταυλισμός όπου 15.000 μετανάστες βρήκαν σε ένα μικρό κομμάτι γης, την προσωρινή τους εστία. Προσωρινοί, επίσης, επισκέπτες ενός πρωτόγνωρων συνθηκών σκηνικού, η Ηώ Χαβιάρα και ο Μιχάλης Καστανίδης στο «Feeling of a Home» αντιμετωπίζουν με ψυχραιμία ένα ιδιαίτερα απαιτητικό θέμα, αποφεύγουν τους διδακτισμούς και τα καρέ του εύκολου συναισθηματισμού και βασίζουν την ραχοκοκαλιά της ταινίας τους σε ένα άκρως ενδιαφέρον αφηγηματικό δίπολο.
Από τη μία πλευρά, μια 98χρονη γιαγιά και ο 70χρονος γιος της αφηγούνται μπροστά στον φακό την ιστορία του τόπου τους από την ημέρα που χαράχτηκε η συνοριακή γραμμή, σε μια περιοχή που για αιώνες αποτέλεσε πραγματικό χωνευτήρι φυλών, γλωσσών και πολιτισμών. Από την άλλη, μια παρέα Παλαιστίνιων από την Συρία που κατοικούν στον καταυλισμό αποφασίζουν να επέμβουν δημιουργικά στην αδράνεια της αναμονής και να στήσουν ένα παιδικό σταθμό για τα παιδιά των μεταναστών.
Για αυτούς, η Ειδομένη είναι ένα πολύτιμο καταφύγιο, ένα σπίτι με άγνωστη ημερομηνία λήξης. Παρόλα αυτά ο κίνδυνος να εγκλωβιστούν σε μια μόνιμη συνθήκη αναμονής τους κινητοποιεί να αυτενεργήσουν και να επενδύσουν στις ανθρώπινες σχέσεις και στην καθημερινότητά τους όπως ακριβώς θα έκαναν σε οποιοδήποτε τόπο αισθάνονταν σπίτι τους. Για τους ντόπιους, τα μέρη τους τελούν υπό κατάληψη. Ξεχνούν τις ιστορίες προσφυγιάς που σημάδεψαν τις οικογένειές τους και δυσαρεστημένοι από την παρουσία των μεταναστών φαίνεται να διακρίνουν ανάμεσα στον καταυλισμό και το χωριό τους ένα νέο σύνορο που αν και δεν είναι φτιαγμένο από συρματόπλεγμα είναι το ίδιο απροσπέλαστο για τις ψυχές τους.
Το «Feeling of a Home» υπογραμμίζει με επιτυχία αυτό ακριβώς το κοντράστ ανάμεσα στα μάτια των μεταναστών όπου η φλόγα καίει ακόμα δυνατή και των μόνιμων κατοίκων του χωριού που παρακολουθούν τις εξελίξεις μουδιασμένοι από τον φόβο. Σίγουρα για κάποιες μέρες οι πρώτοι αισθάνονταν την Ειδομένη περισσότερο σπίτι τους απ’ ότι οι δεύτεροι, καθώς οικεία δεν σε κάνουν να αισθάνεσαι το χώμα ή οι πέτρες αλλά μόνο οι άνθρωποι.
cinemag.gr

Δημοσίευση σχολίου

Start typing and press Enter to search