Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Η Ελλάδα βγάζει... καγκελάριο - Νέο πεδίο αντιπαράθεσης το ελληνικό ζήτημα

Από «παράγραφος» της προεκλογικής ατζέντας στη Γερμανία το ελληνικό ζήτημα βρίσκεται πλέον κυριολεκτικά στο επίκεντρο ως ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης, που επιτρέπει στους μέχρι τώρα κυβερνητικούς εταίρους -Σοσιαλδημοκράτες και Χριστιανοδημοκράτες- να διαχωρίσουν την ιδεολογική τους ταυτότητα.
Ακολουθώντας την πεπατημένη των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε χτύπησε και πάλι το καμπανάκι του Grexit, σε μια προσπάθεια να υπενθυμίσει στους ψηφοφόρους τη σθεναρή κυριαρχία του Βερολίνου στην ΕΕ, υπό την ηγεσία του CDU. Η Ανγκελα Μέρκελ έχει χάσει την προηγούμενη λάμψη της, όπως και ο Σόιμπλε, αλλά αυτήν τη φορά τα γνωστά τεχνάσματα μάλλον δεν θα έχουν την ίδια απήχηση.
Το δημοσκοπικό «άστρο» του Μάρτιν Σουλτς διαγράφει μια θεαματική πορεία. Οσο περνούν οι μέρες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι διευρύνει τη διαφορά του με τη Μέρκελ. Σύμφωνα με την πάλαι ποτέ «μερκελική» «Bild», οι τελευταίες σφυγμομετρήσεις δίνουν 38% στην καγκελάριο και 49% στον Σουλτς. Η διαφορά αυτή του επιτρέπει την πολυτέλεια να διαμορφώσει εκείνος την ατζέντα της προεκλογικής εκστρατείας και να αξιοποιήσει το θέμα της Ελλάδας με την ακριβώς αντίστροφη λογική. Θέλοντας να εμφανιστούν ως ένα κόμμα που τάσσεται υπέρ της ενότητας στην Ευρώπη και της κοινωνικής δικαιοσύνης, οι Σοσιαλδημοκράτες επιτίθενται, πλέον εν χορώ στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υπερασπιζόμενοι την Ελλάδα.
Μόλις χθες η υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Μέρκελ και μέλος του SPD, Αντρέα Νάλες, έδωσε μια ηχηρή απάντηση στον Σόιμπλε, λέγοντας ότι μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη «θα αποτελούσε τόσο ιστορικά όσο και υπό το τρέχον πολιτικό πλαίσιο μια απόλυτη απερισκεψία». Προσέθεσε, δε, ότι «όλοι οι Σοσιαλδημοκράτες υπουργοί της κυβέρνησης αλλά και ο Μάρτιν Σουλτς συμφωνούν ότι αυτό δεν αποτελεί πιθανή επιλογή». Η Νάλες τραβάει τις «κόκκινες γραμμές» του κόμματός της εν όψει των εκλογών, φανερώνοντας ότι ο κεντρικός άξονας θα είναι ο αγώνας ενάντια στην κοινωνική ανισότητα, με κάθε της έκφραση. Κι όπως φαίνεται, η Ελλάδα είναι το πιο πρόσφορο πεδίο για να ξεκινήσει αυτή η καμπάνια με θετικό πρόσημο αυτήν τη φορά αντί για το αρνητικό που προτιμούσε το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε.

Ανισότητα
«Η ανισότητα είναι η πραγματική αιτία για πολλά από τα προβλήματα που επηρεάζουν την ΕΕ τη δεδομένη στιγμή», τόνισε η Νάλες, η οποία υπογράμμισε ότι «δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο η Γερμανία πληρώνει για την Ελλάδα, αλλά με το κατά πόσο καταλήγουν να πληρώνουν οι εργάτες και οι συνταξιούχοι, ενώ την ίδια στιγμή οι πλούσιοι επωφελούνται όλο και περισσότερο από κάθε κρίση».
Στο ίδιο μήκος κύματος και με ακόμη σκληρότερη γλώσσα αναφέρθηκε στο ζήτημα ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, επιβεβαιώνοντας ότι η τοποθέτηση μελών του SPD για την Ελλάδα είναι προφανώς επιλογή της κεντρικής εξουσίας του κόμματος. «Το να ζητά κανείς από την Ελλάδα να έχει στον προϋπολογισμό της πλεόνασμα 3,5% ετησίως, για ένα χρονικό διάστημα δέκα ετών, είναι οικονομία βουντού», σχολιάζει σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Frankfurter Allgemeine Zeitung» (FAZ). «Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι νιώθουν ότι η Γερμανία τους δασκαλεύει και ότι δεν υποχωρεί η ίδια ούτε σε μικροπράγματα, αλλά ζητά αλληλεγγύη όταν πρόκειται για τα δικά της συμφέροντα. Φυσικά και υπάρχουν σοβαροί λόγοι να σέβεται κανείς τα κριτήρια σταθερότητας, νομίζω όμως ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο στο οποίο πρέπει να προσεγγίσουμε ο ένας τον άλλον περισσότερο», σημειώνει ο Γερμανός ΥΠΕΞ, που ήταν εκείνος ο οποίος άνοιξε τον δρόμο για τον Μάρτιν Σουλτς, αποχωρώντας από την προεδρία του SPD. Μάλιστα άσκησε αιχμηρή κριτική στον Σόιμπλε, λέγοντας: «Πιστεύω πως είναι σαφές στους CDU/CSU, πρωτίστως όμως στην καγκελάριο, ότι η επανάληψη της συζήτησης για την αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρώπη είναι το τελευταίο το οποίο χρειαζόμαστε τώρα. Οι ακρωτηριασμοί δεν είναι οι πλέον ελκυστικές μέθοδοι θεραπείας. Πιστεύω ότι και οι Γερμανοί συντηρητικοί δεν έχουν κανένα συμφέρον να πυροδοτήσουν τους κινδύνους οι οποίοι συνδέονται με κάτι τέτοιο. Ηδη από τώρα στοιχηματίζουν κατά του ευρώ, τα σπρεντς/spreads ανεβαίνουν. Αυτό δεν είναι προς το συμφέρον μας». Τέλος, έδωσε και εκείνος το στίγμα του άκρως ανανεωμένου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος: «Το SPD μπαίνει στον προεκλογικό αγώνα με τον στόχο να διατηρηθεί η ενότητα της Ευρώπης. Θέλουμε να βάλουμε ένα τέλος στο ανόητο αφήγημα ότι η Γερμανία είναι το κράτος που εισφέρει περισσότερα από όσα εισπράττει και είναι, ούτως ειπείν, το υποζύγιο της ΕΕ. Ολα όσα επενδύουμε στην Ευρώπη τα παίρνουμε πίσω πολλαπλάσια. Το 60% των εξαγωγών μας γίνεται προς την Ευρώπη και όχι προς τις ΗΠΑ ή την Κίνα. Θα τασσόμουν μάλιστα υπέρ του να κάνει η Γερμανία περισσότερες επενδύσεις στην Ευρώπη». 

«Οικονομία βουντού» χαρακτήρισε ο Ζ. Γκάμπριελ την απαίτηση να έχει η Ελλάδα 3,5% πλεόνασμα για 10 χρόνια.

Είδαν την ανάπτυξη, δεν πήραν όμως μερίδιο

«Εχει κουραστεί η Γερμανία με τη Μέρκελ;». Η ερώτηση που έκανε η «Bild» στο πρωτοσέλιδό της αντανακλά το κλίμα που διαμορφώνεται αυτήν τη στιγμή στη Γερμανία. Η «Bild», ένα έντυπο που παραδοσιακά στήριζε τη σκληρή στάση του Βερολίνου έναντι της Ελλάδας, και δημοσίευε προκλητικά ρεπορτάζ με συντάκτες του να μοιράζουν δραχμές στο Σύνταγμα, είναι η κατεξοχήν εφημερίδα που διαμορφώνει αλλά και αφουγκράζεται τη γερμανική κοινή γνώμη.
Και σήμερα το ρεύμα φαίνεται ότι πηγαίνει ενάντια στους Χριστιανοδημοκράτες και παρασύρει προς την ηγεσία τους Σοσιαλδημοκράτες. Πέρα από τις δημόσιες τοποθετήσεις πολιτικών, αυτονόητες εν μέσω προεκλογικής περιόδου, μεγάλη μερίδα του Τύπου διατυπώνει πλέον ανοιχτά την αμφισβήτησή του για τις τακτικές του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και την εμμονή του με την Ελλάδα, που μπορεί να στοιχίσει την ευρωπαϊκή ενότητα.
Η γερμανική κοινωνία ήταν πιθανότατα έτοιμη γι' αυτήν τη μεταστροφή. Αφενός η μεγάλη παραμονή της Μέρκελ έχει κουράσει τους Γερμανούς ψηφοφόρους, αφετέρου η εμφάνιση του άφθαρτου στη Γερμανία Μάρτιν Σουλτς, ξύπνησε τους υποστηρικτές του SPD από τον λήθαργο. Τις τελευταίες εβδομάδες καταγράφεται σημαντική αύξηση στις εγγραφές νέων μελών ή ενεργοποίησης παλιών συνδρομών στα κόμματα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, τα οποία αναμένεται ότι θα μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας. Παραδοσιακά οι ψηφοφόροι του SPD ήταν ευρωπαϊστές. Το ευρωπαϊκό μήνυμα του Σουλτς, λοιπόν, τους ακούγεται ευχάριστα και μάλιστα τη στιγμή που το Brexit απειλεί το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η άνοδος, δε, του Ντόναλντ Τραμπ έχει καταφέρει να κινητοποιήσει γενικότερα τους Γερμανούς, που έχουν πικρή εμπειρία του εθνικισμού και αντί να στηρίξουν τους λαϊκιστές, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τους γυρίζουν σιγά σιγά την πλάτη.
Ηχηρή απάντηση στον Β. Σόιμπλε για τα περί Grexit έδωσε η υπουργός Εργασίας και μέλος του SPD Αντρέα Νάλες

Επιπλέον, όσο κι αν η γερμανική οικονομία έχει καταφέρει να αψηφήσει την κρίση και να παραμένει ισχυρή, υπάρχει μεγάλη μερίδα Γερμανών εργαζόμενων που δεν βλέπουν το ανάλογο αντίκρiσμα στην τσέπη τους. Αν λοιπόν έπιανε η «τρομοκρατία» ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα πληρώσουν για τους «τεμπέληδες» Ελληνες, επτά χρόνια μετά αρχίζουν να αναρωτιούνται μήπως τελικά δεν ευθύνονται οι Νοτιοευρωπαίοι για το δικό τους οικονομικό τέλμα.


ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ

Δημοσίευση σχολίου

Start typing and press Enter to search